Ervaringen

Geplaatst op

Moeder 36 en vader 42 – ‘s-Hertogenbosch

Het was donderdag avond rond half 6, toen mijn vliezen braken met 37+4 weken. Een verrassing want, best op tijd! die nacht een paar rustige golvingen,  maar het zette niet door. Ook op vrijdag niks aan de hand. Alleen steeds een plonsje water langs mijn benen, dus veel droge broeken aan moeten doen en Bart liep met de dweil achter mijn aan door het huis haha.

Die avond na de eerste 24 uur moesten we naar het ziekenhuis voor een CTG, alles was goed en we konden weer thuis afwachten, zaterdag weer niks en die avond weer in het ziekenhuis voor een check, zondag ochtend konden we terug komen als er nog niks zou gebeuren en dan zou het als er al een opening was de weeënopwekkers gestart worden. We melden ons om 8uur en gelukkig was er al 1 cm open! we konden starten.

Het infuus prikken was even gedoe, pas na 5 pogingen lukte dit pas, ik heb twee weken blauwe plekken gehad! De pomp stond aan rond 11 uur en werd elk half uur opgehoogd, er gebeurde niks en pas bij de hoogste stand begonnen de golvingen dit was rond 2 uur.  Het spektakel begon en binnen 6 uur werd Bella geboren.

Het eerste uur ging prima op de bal. het ziekenhuis werkte erg goed mee om mij zo mobiel mogelijk te houden ondanks alle snoertjes. Na een uur werd het pittiger de golvingen kwamen rap achter elkaar en die zondag was de grote storm buiten en ook bij mij begon de golvingenstorm!! nog eens twee uur op mijn zij op bed opgevangen met het Tens apparaat, wat een top apparaat, die ving de uitstraling naar mijn rug heel goed op! Bart bediende de boost knop en was zo dichtbij en zo deden we het echt samen.

Rond 5 uur zat ik er helemaal doorheen, wat zwaar die storm en Bart moest zo zijn best doen om mij te helpen met ademhalen want ik schoot er continue uit, en raakte regelmatig in lichte paniek. ik dacht als dit nog lang doorgaat trek ik het niet, ik wil pijnbestrijding. De verloskundige kwam kijken en legde mij de opties uit. Shit beide vond ik eigenlijk geen optie dat was ik even vergeten. doorzetten dus. Ze bekeek ook de ontsluiting en wonderbaarlijk was ik al op 6 cm.

Oké ik ben al over de helft! Even naar het toilet want dat moest nog gebeuren, en daar ging het hard, ik vond het toilet een hele fijne plek, in kon de golvingen daar veel beter opvangen door de tegenkracht die ik in zijleuningen van het toilet en met mijn benen kon geven. Na 1,5 uur begonnen de eerste pers neigingen. Dit gaat rap, vond ook de kraamverzorgende, ze haalde de verloskundige er op nieuw bij, ik moest terug naar het bed. dat was minder fijn met golvingen elke minuut en mijn lichaam trilde aan alle kanten.

We zaten op 8,5 cm, dus bijna daar!! het bed werd in een zittende positie gezet, dit was super want ik kon zo mijn rug goed tegen het kussen drukken en met mijn benen tegen steunen, hierdoor voelde ik enorme kracht. ook werden de golvingen beter te doen, toen ze overgingen in persweeën. de verloskundige was klaar met haar dienst en ging weer weg, ze dacht dat het nog wel even zou duren, waar ze later excuus voor heeft aangeboden want ze had niet weg moeten gaan.

Rond 19 uur liep toevallig de gynaecoloog langs die haar ronde deed, zij kon gelijk blijven want de uitdrijving was echt begonnen. Ik vond dit een heel intense ervaring, hyper focus en zoals ze zeggen oerkracht, die van heel diep komt. veel beter te doen dan de fases ervoor. 19:43 werd Isabella geboren!!

Ze kon lang blijven liggen bij mij, alles verliep soepel en 1 hechting schade. Bij ons was er geen infectie dus we mochten de volgende ochtend naar huis. Ze heeft wel nog via mij met infuus antibiotica gekregen tijdens de bevalling, voor infectiegevaar door de langdurig gebroken vliezen.

Thuis was heerlijk, met een fijne kraamverzorgster, de borstvoeding liep gelijk prima, en gaat ook nog steeds soepel en Bella is heerlijk. Kortom, ik kijk terug op een heftige, intense ervaring want de heftigheid heeft mij toch overvallen en tegelijkertijd ben ik ook snel hersteld en was het ook wel weer fijn dat het snel voorbij was, beetje dubbel dus! We genieten!

Geplaatst op

Anna – Britt & Marko – eerste kindje (live online cursus)

Wij hebben Joke ervaren als een zeer professionele en inhoudelijk sterke HypnoBirthing begeleidster. De communicatie was uitstekend en we hebben er als ouders in spe ontzettend van mogen en kunnen leren. Wij zouden het iedereen aanraden ter voorbereiding op een bevalling waar je zelf stiekem behoorlijk wat invloed op kunt hebben. Wat vooral heel leuk is, is dat je het kunt gebruiken, zodat beide partners zich in kunnen zetten tijdens het hele proces, waardoor je onderlinge band nog sterker wordt.

Geplaatst op

Aanstaande ouders – ‘s-Hertogenbosch – eerste kindje

Inhoud cursus meest waardevol:
– De ’theoretische kennis’ over zwangerschap en geboorte. Waar allemaal aan te denken, wat gebeurt er feitelijk. En daardoor ook:
– Waar zou je over na kunnen denken of over kunnen spreken samen.

Sterke punten cursusleidster:
– Vertelt duidelijk.
– Geeft goede uitleg en adviezen zonder iets ‘op te leggen’.
– Oog voor het persoonlijke zonder het professionele uit het oog te verliezen.

Geplaatst op

Chelsea Tjapilon en Gina Hitipeuw

Alle onderwerpen die aan bod zijn gekomen waren waardevol, maar waar wij het meest aan gaan hebben is:
– Wat de geboortepartner kan doen ter ondersteuning
– Ademhalingsoefeningen, ontspanningsoefeningen voor tijdens het geboorteproces

Wat voor ons belangrijk was gedurende de periode dat wij cursus dagen hadden was:
– Bewust stil staan bij oud zeer en deze los te laten

Sterke punten cursusleidster:

– Kon alles goed uitleggen en nam daar de tijd voor
– Er werd geluisterd naar onze vragen
– Joke kon ervoor zorgen dat je je aandacht er goed bij kon houden tijdens de les

Geplaatst op

Bewust alleenstaande moeder – ‘s-Hertogenbosch

Ik ben middels een geplande keizersnede bevallen van zoon D.  Het onderstaande heb ik toe kunnen passen in mijn laatste trimester en in de kraamtijd: kennis over zwangerschap en ontwikkeling van de baby,  ademhalingstechnieken, prenataal en postnataal ouderschap (contact met je (on)geboren kind), werking baarmoeder,  taal van HB, over hormonen, visualisaties, over uitgerekende datum, kracht van het lichaam en gedachtes, rol van de geboortepartner, samenwerking tussen baby en barende moeder.

Bijvoorbeeld tijdens het proces van de keizersnede heb ik de hele tijd de ademhalingstechnieken  toegepast. Hierdoor heb ik o.a. het zetten van de ruggenprik als een eitje ervaren. Ook tijdens mijn herstel van de keizersnede was de ademhaling mijn hou vast om tot (enige) ontspanning te komen.Toen ik verdoofd op de operatietafel lag tijdens de keizersnede, heb ik continu contact gemaakt met D. die nog in mijn buik zat. In huis hing mijn zelf gemaakte positieve affirmatie slinger voor vóór de keizersnede maar ook voor daarna.

Geplaatst op

Patrick en Ayako – ‘s-Hertogenbosch

How do people give birth without this course? Having our first baby is something we really needed to prepare for, and we had some emotions, beliefs and many questions that we needed to clarify. Joke as an instructor and the HypnoBirthing method gave us the confidence that we can have a natural birth without the horrorstories and do it on our own terms. We feel empowered, and can recommend this course to everyone!

In verwachting, maar wat staat je eigenlijk te wachten? En welke keuzes maak je, voor de geboorte en vlak daarna? En heb je vertrouwen, of ben je misschien angstig voor de bevalling, na alle verhalen van kennissen?
Voor ons was het belangrijk om ons voor te bereiden op de komst van de ons eerste kindje, en ik was op zoek naar een goede ‘coach’. Los van de methode hadden we geen betere kunnen vinden dan Joke. Ze heeft ons zoveel inzicht en support gegeven. We hebben we een prachtige geboorte-ervaring gehad, ook al ging niet alles als verwacht, juist de cursus (Hypnobirthing en ook de voorbereiding op het 4de trimester) heeft het verschil gemaakt! Ik kan het iedereen aanraden.

Geplaatst op

Marloes – tweede kindje

Echt een goeie training die je zelf ook aan het werk zet. Joke is ook heel prettig en betrokken! Dit is een goede investering omdat je veel meer uit de training haalt dan uit een boek of online. Ook goed dat er her en der wat herhaling in zit zodat het beklijft.

Geplaatst op

Mabel Duchossoy en Rob Basjes – tweede kindje

We zijn erg blij dat we de HypnoBirthing cursus bij Joke hebben gevolgd. We gaan nu vol vertrouwen de geboorte van ons zoontje tegemoet en hebben een rugzak vol tools in huis (zowel ik als mijn partner) om deze ervaring zo comfortabel en bijzonder mogelijk te maken. Het voelt heel goed. We hebben super veel geleerd over het hele proces en we gunnen eigenlijk iedereen deze kennis over natuurlijk bevallen. Fantastisch hoe ons lichaam gemaakt is voor dit proces en hoe je hier dus weer in kunt gaan vertrouwen. Joke, heel erg bedankt voor je liefdevolle en gepassioneerde expertise. Je bent een topper!

Geplaatst op

Anoniem – eerste kindje

Er zijn een aantal aspecten uit de cursus die mij erg geholpen hebben tijdens de zwangerschap en tijdens de bevalling. Allereerst was het fijn voor mij om veel kennis te hebben van de verschillende fases van de geboorte en de ontwikkeling van het kindje in mijn buik. Vooral de geruststelling dat heel veel dingen ‘normaal’ zijn en ‘erbij horen’ was voor mij als beginnende moeder helpend. Daarnaast vond ik het helpend dat de komst van een kindje werd gezien als iets fijns, iets om naar uit te kijken, in plaats van een medische gebeurtenis. Meer een verjaardag dan een operatie, als ik het zo mag vergelijken. Ook het loslaten van de uitgerekende datum was helpend, alleen vond ik dat wel moeilijk toen die datum dichterbij kwam! Maar dat is meer mijn eigen ongeduld denk ik.

Geplaatst op

Geboorteverhaal – anoniem – eerste kindje

Ons geboorteverhaal begint op 16 december om 19.00 ’s avonds. M. was de afgelopen dagen steeds meer gaan uitkijken naar de bevalling, want ze had het gevoel dat het zo onderhand wel tijd moest worden. Toch was ze die dag nog wezen winkelen, fietsen en wandelen. Nergens last van. T. was al een paar dagen hardop aan het uitspreken dat hij dacht de C. op de uitgerekende datum geboren zou worden. Hij was zelfs op 16 december speciaal naar de kapper geweest. Toen M. even snel naar de wc ging voordat ze boodschappen gingen doen, hoorde ze een knappend geluid en begon er iets naar beneden te stromen. Helder roze vruchtwater! T. ging nog even snel boodschappen doen en de auto aftanken terwijl M. alle benodigde spullen klaarzette. We hielden er rekening mee dat we naar het ziekenhuis zouden gaan, omdat dit onze wens was.

De verloskundige kwam langs om 21.30. E. was een aardige verloskundige met wie het vanaf het begin al goed klikte. M. dacht ze niet echt weeën had, wel had ze soms kramp in haar benen. Maar dat had ze de laatste weken van de zwangerschap wel vaker, ze dacht dat het spanning was. E. zei daarom dat T. en M. zich het maar gemakkelijk moesten maken, dit zou wel een nacht kunnen duren. Ze konden haar weer bellen wanneer de weeën heftiger werden.

Afijn, film opgezet, koekjes en thee erbij: laat die nacht maar komen, zo dachten we. Enige nadeel was die beenkramp, elke keer moest M. gaan staan en ergens tegenaan leunen om die kramp een beetje weg te krijgen. We wisten niet zeker of dit serieuze weeën waren, want we dachten dat weeën zich toch echt in de buik moesten afspelen om een beetje serieus te zijn. Op een gegeven moment was zitten geen optie meer en liep M. een beetje rond in de kamer. Toen wilde ze graag douchen, misschien zou dat de kramp wat minder heftig maken. In de douche kwamen we erachter dat de kramp regelmatig kwam en toen dachten we voor het eerst aan beenweeën. Op een gegeven moment zijn we verplaatst naar de slaapkamer, waar M. op het bed kon leunen met haar armen (bed was verhoogd naar 80 cm, dus makkelijk om op te leunen). Daar werden de weeën heftig. Door de beenweeën kon M. alleen staan in een soort squat-positie, en op een gegeven moment voelde ze iets naar onder zakken. Toen zei ze tegen T. dat hij de verloskundige moest bellen, het was inmiddels 23.30. Toen de verloskundige om 23.45 er was moest M. op bed gaan liggen om het aantal centimeters ontsluiting te meten. Het bleek dat ze 10 centimeter ontsluiting had! Vanaf toen nam de verloskundige het over, ze zorgde voor alle benodigde spullen en vertelde wat er zou gebeuren. M. mocht gelukkig snel beginnen met persen, want op bed liggen met beenweeën doet vreselijk pijn. Ze dacht dat haar heupen/stuitje zouden breken, dit was het eerste paniekmoment.

De kraamzorg was inmiddels ook gearriveerd. We hadden in de slaapkamer dus een team van drie professionals: E. de verloskundige, M. de gynaecoloog die meeliep met E. en de kraamzorg, een studente gynaecologie. We hadden ons geen beter team kunnen wensen. Ze waren bemoedigend, maar niet bemoeierig. Ze waren positief en nergens viel een medische term. Ik werd ontzettend goed verzorgd. Het klinkt raar voor een bevalling, maar er was een warme en fijne sfeer. Baby kwam langzaam maar zeker door het geboortekanaal. Doordat M. best wat tijd had tussen weeën kon ze even uitrusten en op adem komen. T. kon naast haar zitten op bed, dit was erg fijn. Toen het hoofdje van C. eruit kwam had M. het tweede paniekmoment, ze dacht dat ze het niet aankon, de pijn was echt heftig! Toen de volgende wee kwam en C.  om 1.19 ook met zijn lijfje ter wereld was, viel alle spanning van haar af. T. mocht C.  opvangen en daarna werd hij meteen op haar buik gelegd. Toen de navelstreng niet meer klopte werd die doorgeknipt. Na de spuit oxytocine kwam de placenta vrij snel ter wereld. E. liet hem nog even zien, dat was wel interessant. Na het hechten (minder leuk, maar moest gebeuren) ging iedereen aan de slag om alles op te ruimen. Het was eigenlijk heel gezellig. Eerst vertrokken de verloskundigen weg en later de kraamzorg. Dolgelukkig met onze C.  lagen T. en ik in een schoon vers bed (ik had zelfs kunnen douchen) te wachten op de eerste dag met onze lieve zoon C. !